Van benzineprijs naar gezond verstand: waarom je een kale kip niet moet blijven plukken

Het begon met een eenvoudige vraag: hoeveel kost benzine?

Maar achter die literprijs zit veel meer dan alleen olie, transport en marge. Er zit belasting in. Accijns. Btw over de accijns. En uiteindelijk zit benzine niet alleen in de tank van een auto, maar in bijna elk product en elke dienst. Alles moet vervoerd worden. Mensen moeten naar hun werk. Ondernemers moeten kunnen draaien.

Als je mobiliteit te duur maakt, raakt dat niet alleen de automobilist. Dan raakt dat de hele economie.

Wanneer prijzen stijgen, kopen mensen minder. Ondernemers draaien minder omzet. Er ontstaan minder banen. Meer mensen komen onder druk te staan. Stress neemt toe. Gezondheid verslechtert. En uiteindelijk moet de overheid weer meer betalen aan uitkeringen, zorg en herstelmaatregelen.

Dan kun je je afvragen: pluk je de kip niet zó kaal dat zij geen eieren meer kan leggen?

Een overheid zou volgens mij niet moeten denken: hoe halen we zo veel mogelijk geld uit burgers en ondernemers?
De betere vraag is: hoe zorgen we dat burgers en ondernemers zó goed kunnen functioneren dat de economie vanzelf sterker wordt?

Dat begint met eenvoud.

Een eenvoudiger belastingstelsel. Minder uitzonderingen. Minder toeslagen die mensen bang maken om meer te verdienen. Geen situatie waarin iemand een loonsverhoging weigert omdat zij anders toeslagen verliest. Dat is geen sociaal systeem meer, dat is een kooi met een rekenmachine.

Maak werken lonend. Maak ondernemen aantrekkelijk. Geef mensen vertrouwen en verantwoordelijkheid. Laat mensen zelf kiezen of zij in loondienst werken of als zelfstandige ondernemer. De wereld is veranderd. We leven niet meer in de 19e eeuw.

Zorg daarbij wel voor een modern vangnet: betaalbare verplichte AOV, betaalbaar pensioen, goede begeleiding voor starters. Niet straffen, maar uitleggen. Niet controleren alsof iedereen fraudeur is, maar helpen voorkomen dat mensen fouten maken.

Ook ouderen zouden niet gestraft moeten worden omdat zij samenwonen. Geef ieder mens een gelijkwaardig pensioen. Dan hoeven mensen geen twee woningen bezet te houden uit angst voor korting. In een land met woningnood is dat gewoon economisch en menselijk onlogisch.

De kern is simpel:

Een samenleving wordt niet sterker door mensen klein, bang en afhankelijk te houden.
Een samenleving wordt sterker door mensen ruimte, vertrouwen en overzicht te geven.

Minder bureaucratie. Minder angst. Minder rondpompen van geld. Meer eenvoud. Meer koopkracht. Meer ondernemerschap. Meer tijd voor kinderen, gezondheid, sport en leven.

Want uiteindelijk draait economie niet om regels.
Economie draait om mensen.

En mensen functioneren beter als ze niet kaalgeplukt worden, maar gevoed, gestimuleerd en vertrouwd.

Dan krijgt de kip vanzelf weer veren. 🐔✨


Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *